Haïk
Grote, meestal witte doek die vrouwen buitenshuis als bovenkleed om lichaam en hoofd sloegen.
Wat het is
Harrells woordenboek van het Marokkaans-Arabisch uit 1966 beschrijft de ḥayek als een groot, meestal wit stuk stof dat vrouwen als bovenkleed om lichaam en hoofd slaan. Volgens The Moorish Times meet de doek ongeveer vijf meter bij een meter zestig, hult hij de draagster van hoofd tot voeten in en beschermt hij ook tegen kou en zon.
De haïk wordt gedrapeerd, niet genaaid: de encyclopedie van de Amazigh stelt er de burnoes tegenover, die dankzij een korte naad op de borst zonder draperen, fibula’s of knopen gedragen kan worden.
Geschiedenis
Volgens The Moorish Times was Fez een belangrijke plaats van vervaardiging; volgens documenten uit de 16e eeuw bestelde de Portugese kroon in 1519 bij een handelaar in Safi 9000 haïks. De etnograaf Jean Besancenot onderscheidde in Marokko zes soorten vrouwenhaïk, naar kleur, stof en manier van draperen.
In de 20e eeuw droegen veel vrouwen de djellaba in plaats van de haïk; vandaag houdt hij volgens The Moorish Times nog stand in enkele steden zoals Chefchaouen, Essaouira en Figuig.
Wanneer
In 2019 riep een jonge vrouw uit Chefchaouen die in Tetouan woont via sociale media op om de haïk en de litham, de gezichtssluier, weer te dragen; daarna liepen groepen jonge vrouwen in haïk door Tanger, Larache, Oujda, Rabat, Marrakesh, Agadir, Demnate en Casablanca. De deelneemsters wilden de bijna uit het straatbeeld verdwenen dracht weer zichtbaar maken.
In het kort
- Darija
- ḥayek
Waar het vandaan komt
In het hele land thuis, zonder plaats van herkomst die een bron noemt.
Hoort erbij
Meer uit Kleding
Doorgeven
Als link, via WhatsApp of e-mail.
Laatst gecontroleerd op 27 okt. 2026. 4 bronnen, waarvan 0 primair (overheid, UNESCO, beheerder).