Amariya

Wat het is

Het woordenboek van het Marokkaans-Arabisch van Richard S. Harrell omschrijft ʿammariya als een overdekte zetel die op een kameel wordt gedragen¹. Op bruiloften is de amariya tegenwoordig een met sierstenen bezette draagstoel, waarin de bruid zit en die de mannen van de familie dragen².

Een reportage uit 2008 beschrijft de intocht: vier jonge mannen in jabador, selham en rode tarboesj dragen de bruid in de amariya op hun schouders, op de tonen van het lied ‘Lalla l-ʿarusa jat’³. De jabador wordt daar uitgelegd als traditionele kleding van jas en broek⁴.

Geschiedenis

Al in het begin van de 16e eeuw beschreef Leo Africanus voor Fez een achthoekige, met zijde beklede houten kist waarin de bruid door dragers werd gebracht, begeleid door trompetten, trommels en fakkels; Edward Westermarck geeft die beschrijving in 1914 weer⁵.

Westermarck beschrijft de ʿammariya zelf als een eenvoudig houten frame met een kegelvormig dak, behangen met lakens en gaas⁶. In Tanger werd ze door een muilezel gedragen; broer of oom tilde de bruid erin, de neggafa tilde haar er weer uit, de vrouw die de bruid voor de bruiloft aankleedt en het verloop van het feest regelt⁷. In het noorden was de ʿammariya in de steden en op het platteland in gebruik⁸.

Vroeger was de amariya van eenvoudig hout en voorbehouden aan de adel en de elite; tegenwoordig hoort ze bij bijna elke bruiloft⁹.

Wanneer

De amariya hoort bij de bruiloft, wanneer de bruid de zaal in wordt gebracht¹⁰. In plaats van in de amariya kan de bruid ook op een versierd paard worden binnengebracht¹¹.

Waaraan je het herkent

De kleur van de takchita van de bruid is afgestemd op de kleur van de amariya: is de takchita groen, dan is de amariya dat ook¹². Bij een witte takchita hoort een moderne amariya die ‘Koukiyaja’ heet¹³.